شبِ توی

سروده‌ی ترکمن‌آیدیم

منی ایر یاتیردیلار،
امما گیجه
کچنیڭ آراسیندان
ایچری گیریردی:
دوتاریڭ سسی،
آیاللاریڭ گۆلکۆسی
وه یۆرگیم بیلن
دڭ اوریان
ال چارپیشلار.

قاپینیڭ یاریغیندان
گلنی گؤردۆم؛
قیزیل یاغلیغیڭ آستیندا
هیچ زات دییمیردی،
بۆتین اؤی بولسا
اوڭا آیدیم آیدیاردی.

ییللار سوڭ
دۆشۆندیم:
اول دیمیشلیق
بیر قیزیڭ آتا اؤیۆنده آیدان
ایڭ سوڭقی آیدیمیدی.

ترجمه

مرا زود خواباندند،
اما شب
از درزهای نمد
تو می‌آمد:
صدای دوتار،
خنده‌ی زن‌ها،
و کف‌زدن‌هایی
که با قلبم
هم‌قدم شده بود.

از لای در
عروس را دیدم؛
زیرِ روسریِ سرخ
هیچ نمی‌گفت
و تمامِ خانه
برای او آواز می‌خواند.

سال‌ها بعد
فهمیدم
آن سکوت
آخرین آوازِ دختری بود
در خانه‌ی پدرش.