لالایی برای دخترِ دشت
سرودهی ترکمنآیدیم
یات، قیزجاغازیم،
یل
قویونلاری آغیلا قایتاردی؛
ییلدیزلار
بیر-بیردن
آسمانیڭ کچسینه دۆوۆلیر.
یات،
ارتیر
دپلر شو گۆنکیدن هاس یاشیل،
قوڭشینیڭ دور بایتالی بولسا
بیر تای دوغوردی،
اونوڭ انتک آدی یوق.
یات،
من شو یرده،
ساللانچاغیڭ یانیندا اوتیرین،
بیر هۆودینی هیڭلنیرین؛
اونی اجم ماڭا آیدیپدی،
اجسی-ده
اوڭا.
ترجمه
بخواب، دخترکم،
باد
گوسفندها را به آغل برگردانده است؛
ستارهها
یکییکی
روی نمدِ آسمان گره میخورند.
بخواب،
فردا
تپهها سبزتر از امروزند،
و اسبِ کهرِ همسایه
کرهای به دنیا آورده
که هنوز اسم ندارد.
بخواب،
من اینجا نشستهام
کنارِ گهواره،
آوازی را زمزمه میکنم
که مادرم برای من خواند
و مادرش
برای او.