غیجکِ شب

سروده‌ی ترکمن‌آیدیم

گیجه یاریمدان گچنده
قیجاق
یایینی
سیمیڭ اۆستۆندن هایال چکیر؛
بیر سس، ادیل
قاپینیڭ آشاغیندان
اؤیه سۆیشۆپ گیرن یالی.

دوتار گۆرلیر،
قیجاق بولسا
دیڭه
اوزالدیپ آیدیار
دوتاریڭ
قیسغاچا آیدان
زاتلارینی.

چیرا اؤچنده
سازاندانی گؤرمدیک؛
دیڭه
سسدن اینچجیک بیر چیزیق
قاراڭقیدا دوردی
وه اؤیی
ساپاق دی
داڭا تیکیردی.

ترجمه

شب که از نیمه می‌گذرد
غیجک
کمانش را
آهسته روی سیم می‌کشد؛
صدایی که انگار
از زیرِ در
به اتاق خزیده است.

دوتار حرف می‌زند،
غیجک
فقط
کشیده می‌گوید
آنچه را
دوتار
کوتاه گفته بود.

چراغ که خاموش شد
نوازنده را نمی‌دیدیم؛
تنها
خطی نازک از صدا
در تاریکی ایستاده بود
و خانه را
مثل نخی
به صبح می‌دوخت.