برجِ گنبد
سروده‌ی ترکمن‌آیدیم
مۆڭ ییل بری
دیکلیپ دور،
هنیزم
یاداماندیر؛
کرپیچ اۆستۆنده کرپیچ،
سابیر اۆستۆنده سابیر.
یل
هر گۆن
داشیندان آیلانیار،
هیچ زات سورامایار؛
قوشلار
اگنینده
دم-دینچ آلیار.
دۆزۆڭ یولوندان قایدیپ گلیرکم
ایلکی
اونی گؤریرین؛
قاپیڭ آغزیندا
اوغلونا قاراشیپ دوران
بیر قاقا یالی.
ترجمه
هزار سال است
ایستاده
و هنوز
خسته نشده؛
آجر روی آجر،
صبر روی صبر.
باد
هر روز
دورش می‌چرخد
و چیزی نمی‌پرسد،
پرنده‌ها
بر شانه‌اش
نفسی تازه می‌کنند.
وقتی از جاده‌ی دشت برمی‌گردم
اول
او را می‌بینم؛
مثل پدری
که دمِ در
منتظرِ پسرش مانده است.