دوتار روی دیوار

سروده‌ی ترکمن‌آیدیم

اول گیدلی بری
دوتار
دیوارداقی چۆیده آسیلغی
وه اونی آشاق آلماغا
هیچ کیمیڭ یۆرگی بارمایار.

توزان
هایال-هایال اونوڭ گؤورسینه چؤکیر،
سیملریڭ سازی
آزاجیق بوزولیپدیر؛
ادیل
کؤپدن بری
گۆرلمدیک بیریسینیڭ
سسی دی.

دۆین گیجه
یاریم آچیق پنجیردن شمال گلدی
وه سیملره دگدی.

اجم
اوقوسیندان تیسگینیپ اویاندی،
باشینی اؤوۆردی
وه آیتدی:
«گل، ایچری گیر.»

ترجمه

از روزی که او رفت
دوتار
روی میخِ دیوار آویزان است
و کسی
جرئت نمی‌کند پایینش بیاورد.

گرد
آهسته روی کاسه‌اش می‌نشیند،
سیم‌ها
کمی از کوک افتاده‌اند؛
مثل صدای کسی
که مدت‌هاست
حرف نزده.

دیشب
باد از پنجره‌ی نیمه‌باز آمد
و به سیم‌ها خورد.

مادرم
از خواب پرید،
سر برگرداند
و گفت:
«بیا تو.»