دو سیم
سروده‌ی ترکمن‌آیدیم
دوتاریڭ
دیڭه ایکی کیریشی بار؛
بیرینی آتام سازلادی،
بیرینی یل.
بیرینجی کیریشدن
آتلار چیقیپ گلیر،
ایکینجی کیریشدن
تامدیردان چؤرک آلیان انه.
من
شو ایکی کیریشیڭ آراسیندا اولالدیم:
گیتمک بیلن
قالماغیڭ آراسیندا.
هر گیجه بیر ال
آغاچ پردلرینده گزنده،
دۆز
اؤیه بیرنمه یاقینلاشیار.
ترجمه
دوتار
دو سیم بیشتر ندارد؛
یکی را پدربزرگ کوک کرد،
یکی را باد.
از سیم اول
اسب‌ها بیرون می‌آیند،
از سیم دوم
مادری که نان را از تنور برمی‌دارد.
من
میان این دو سیم بزرگ شده‌ام:
میانِ رفتن
و ماندن.
هر شب که دستی
بر پرده‌های چوبی‌اش می‌لغزد،
دشت
کمی به خانه نزدیک‌تر می‌شود.