درو
سروده‌ی ترکمن‌آیدیم
اوراق ماشینلاری ایردن بری
میدانی
ستیر-ستیر
اوقایارلار،
ایچلری قیسیپ،
یاتدان بیلینین کیتابی اوقان دی.
بیر قارری آیال
اولاریڭ ایزیندان
قالان باشاقلاری
بیرین-بیرین
ییغنایار،
دوداغینیڭ اوجوندا
بیر آیدیم آیدیار،
اوراق دؤورۆندن قالان.
من
ماشینلاریڭ سسینه قولاق آساموق؛
اوڭا قولاق آسیارین
وه پیکیر ادیرین:
بوغدای
اول آیدیمی
ماشیندان قووی
هنیزم
تانایاندیر.
ترجمه
کمباین‌ها از صبح
دشت را
خط به خط
می‌خوانند،
بی‌حوصله،
مثل کتابی که از بر شده است.
پیرزنی
پشتِ سرشان
خوشه‌های جامانده را
یکی‌یکی
برمی‌چیند
زیرِ لب
آوازی می‌خواند
از روزگارِ داس.
من
به صدای موتور گوش نمی‌دهم؛
به او گوش می‌دهم
و فکر می‌کنم
گندم
آن آواز را
هنوز بهتر از ماشین
می‌شناسد.