بوی نمد
سروده‌ی ترکمن‌آیدیم
کچنیڭ ایسی بار:
بیر قوینوڭ ایسی،
قیشی داشاردا دوروپ گچیرن،
بیز
ایچرده ییلی قالالی دیییپ.
آیاللار
یۆڭی
قیزغین سوو، تیرسک وه آیدیم بیلن
شونچا اووقالاردیلار،
مۆڭ سۆیۆمدن
بیر گؤوره بولوپ چیقیاردی.
ایندی
شهردکی کؤپغاتلی جایدا
کته
ساندیغی آچانیمدا
کؤنه بیر بؤلک کچه
دۆیبۆندن دم آلیار
وه من
ینه-ده
اودوڭ باشیندا
اوقلاپ قالان
چاغا بولیارین.
ترجمه
نمد بو دارد؛
بوی گوسفندی
که زمستان را بیرون ایستاد
تا ما
درون گرم بمانیم.
زن‌ها
پشم را
با آب داغ و آرنج و آواز
آن‌قدر می‌مالیدند
که از هزار تار
یک تن ساخته می‌شد.
حالا
در آپارتمانِ شهر
گاهی
درِ کمد را که باز می‌کنم
تکه‌ای نمدِ کهنه
از تهِ آن نفس می‌کشد
و من
دوباره
کودکی‌ام
که کنارِ آتش
خوابش برده است.